Tula: Noon, Ngayon at Bukas

 Sa pag ibig may kasiyahan at kabiguan,

Sadyang mahiwaga tinatawag na pagmamahalan;

Isang salita na napakalalim ang laman,

Bawat taong nilikha ang nakakaramdam.

Sa aking pag ibig na nakaraan,

Pilit ko itong binalik balikan;

Sugat na dulot , hindi alam lunasan,

Dapat na nga bang ika'y aking kalimutan?

HULING TULA - PAALAM

Paano ko ba sisimulan isang tulang pamamaalam,
Mga salitang parang hindi ko kayang panindigan;

Sadyang hindi maalis sa akin ang kalungkutan,

Subalit wala akong magagawa, dahil ito ang iyong kahilingan.

Ikaw nga ay nakilala sa isang biglaan,

Kasabay noon ay pag big kong kabilisan;

Pag ibig na yaon hindi ko napigilan,
At iyong karapatan na malaman. 

BISYO

Sa patuloy na pag tanaw ko sa paligid, sa alingas ngas ng bawat balita sa tabloyd ay hindi ko maiwasan mag isip grabe na pala ang krimen sa mahal kong sinilangan. Kabilat kabila ang patayan, ang anak ni Ale ginahasa ni sariling ama. Ang pulis sa kanto nagtutulak ng sariling droga ekstra kita. Ang mga batang naglipana sa simbahan, sa ilalim ng tulay at ilalim ng lilim ng puno at sa kung saan saan pang may kanya kanyang dalang supot na kalakip ay rugby! Ang mga kabataang naguumpukan sa labas ng kalsada hubad at maagang lumalaklak ng alak. Iyan ay mga halibawa na namatyagan ng aking matang nababalot ng mga talukap "alangan balakubak"? Patawa lang masyado kasenh seryoso ang aking epiko na hindi ko alam kung may malilimot ba kayong aral.

" Pare! ang seksi ng babaeng iyon oh " Salita ng isang hayok sa laman na lango sa alak.

" Oo nga,  Ano gusto mong gawin natin?" Sang ayon ng kainumang duling na sa serbesa.

Kinabukasan...