tula: Taong Ligaw

Sila itong mga taong ligaw,

Doon sa entablado pilit sumisigaw;

Tumunog na kampana ng batingaw,

Sila daw ang maghain sa hapag kainan ng sabaw.

Mga pusturang hindi mo talaga matatawaran,

Baon ay ang pangakong kanilang bibitawan;

Sila na daw ang pag asang mag aahon sa kahirapan,

Animo'y komedyanteng humihingi ng pansin ng karamihan.

ILAW

Asar na asar ako matapos akong gumising mag aalas kwatro ng hapon, isang miskol mula sa QC. Hay site na naman sa alanganing oras at malamang ay gagabihin ako pag uwi pabalik ng planta nito. Tandang tanda ko Oktubre trese dalawang libo at labing dalawa. Hindi nga ako nagkamali nag aagaw ang liwanag at dilim ng makatapos akong gumawa ng sample sa site.

At habang pauwi ako at sakay ng pang konkretong sasakyan at gabi na ng panahon na iyon ay nagmasid ako sa paligid. At umagaw sa aking paningin ang mga nag kikinangang mga ilaw. Talaga namang aagaw ng pansin ang mga kumikinang na ilaw sa paligid, ilaw ng mga poste, gusali at mga sasakyan. Napa isip tuloy ako sa mga simbolo ng mga nag gagandahang ilaw na mga ito. Paano kung isa akong ilaw mahirap din pala kase bawat ilaw ay may simbolo at bawat ilaw ay may responsibilidad.

Tula: Noon, Ngayon at Bukas

 Sa pag ibig may kasiyahan at kabiguan,

Sadyang mahiwaga tinatawag na pagmamahalan;

Isang salita na napakalalim ang laman,

Bawat taong nilikha ang nakakaramdam.

Sa aking pag ibig na nakaraan,

Pilit ko itong binalik balikan;

Sugat na dulot , hindi alam lunasan,

Dapat na nga bang ika'y aking kalimutan?